اينترنت در هواپيما
براي برخي از مسافران هوايي ، يك پرواز طولاني به معناي فراغت از تقاضاهاي تلفني ، فراخوان و نامه هاي الكترونيكي است . براي بعضي ديگر حتي يكساعت بدون ارتباط عذاب آور است . ارتباط با اينترنت از طريق تلفن صندلي هواپيماهاي امروزي كند،غيرمطمئن و گران است . امروزه چندين شركت در حال كارند تا اين نقيصه را برطرف سازند.
دو راه براي اتصال يك جمبوجت به شبكه وجود دارد: اولين راه ، استفاده ازتجهيزات برقراري ارتباط زميني - هوايي است كه قبلا در بسياري از هواپيماها نصب شده است . ظرفيت پايين آن "تقريبا معادل يك اتصال منفرد از طريق مودم " براي دستيابي به اينترنت براي يك هواپيماي پر از مسافر غير عملي مي نمايد ولي براي ارسال و دريافت نامه هاي الكترونيكي و دستيابي به صفحات وب كه در هواپيما هرچند دقيقه به روزمي شود، كافي است . پيشرو در اين نوع ارتباط، شركت ارتباطات تنزينگ "TENZING" ازسياتل و شركت هاني ول "HONEYWELL" است كه اخيرا باGE ادغام گرديد.
روش دوم ايجاد يك باند پهن ارتباطي بسيار سريع از طريق ماهواره است . بوئينگ ازچنين سيستمي بهره مي گيرد كه اساسا براي مصارف نظامي طراحي گرديده است . از اين سيستم قبلا در چندين جت خصوصي استفاده شده و بوئينگ برآنست تا امسال درهواپيماهاي تجاري از آن استفاده كند.
اين باند پهن علاوه براينكه استفاده از اينترنت را ممكن مي سازد، براي هواپيما امكان دريافت سيگنال هاي تلويزيون را نيز فراهم مي آورد و مسافران قادر خواهند بود اخبار وبرنامه هاي ورزشي را در داخل هواپيما تماشا كنند.
اما عوامل محدودكننده و عدم ظرفيت ماهواره اي باعث شده است كه دستيابي به باند پهن به جز براي پروازهاي آمريكاي شمالي هنوز چندسالي دور از دسترس به نظربرسد. باتوجه به مشكلات فوق بسياري از خطوط هوايي ترجيح مي دهند در ابتدا ازسيستم هاي ساده تر با خطوط باريك استفاده كنند و سپس آن را به سيستم هاي گران قيمت تر ارتقا دهند.
اما اينكه استفاده كنندگان حاضر خواهند شد چه هزينه اي را بابت دريافت اين خدمات بپردازند، هنوز در حال بررسي است . تنزينگ ، هاني ول و بوئينگ همه خود رابه عنوان ارائه دهندگان خدمات اينترنتي براي سفرهاي هواپيمايي معرفي كرده اند. اساس ايده براين است كه خطوط هوايي از نشان خود براي خدمات اين شركتها استفاده كنند وبنابراين ثبت نام كنندگان قادر خواهند بود كه در خطوط هوايي ديگر كه با تجهيزات تهيه كنندگان خدمات اينترنت سازگار باشند به اينترنت وصل شوند. ريك واندرمولن ازبوئينگ معتقد است ، شركتهاي بزرگ هزينه اينترنت را براي كارمندانشان در پروازهاي طولاني خواهند پذيرفت . بوئينگ ترجيح مي دهد كه اين هزينه را به صورت ساعتي مطالبه كند در صورتي كه دو شركت تنزينگ و هاني ولي در نظر دارند تا به ازاي هر پيغام در ازاي يك پرواز و يا ماهيانه وصول كنند.
براساس يك تخمين ، فراهم كنندگان خدمات اينترنتي درآمدي بالغ بر 70 ميليارد دلاررا براي دهه آينده پيش بيني مي كنند. ممكن است اغراق آميز به نظر آيد ولي عموم براين مطلب اتفاق نظر دارند كه اين شغل بسيار پرمنفعت تر از فناوري ناموفق و ناكام تلفن درهواپيما خواهد بود. به نظر مي رسد مسافران رغبتي براي استفاده از تلفن هاي صندلي باقيمتهاي بالا ندارند. بخصوص كه به دليل سروصداي زياد هواپيما مجبورند با صداي بلندصحبت كنند و بنابراين امكان صحبت خصوصي از بين مي رود.
ولي ممكن است يك توضيح ساده تر وجود داشته باشد: شايد مسافران پروازهاي طولاني مايل باشند كه با آرامش به تماشاي فيلم بنشينند و يا مجله اي بخوانند. و البته ديگران كه مايلند در آسمان از خدمات اينترنتي استفاده كنند، هزينه آن را بپردازند. 


اين مطلب توسط رضا مومن خاني از مجله اكونوميست ترجمه شده است .

3 روش تصميم گيري 
آيا همه ملتها از مزاياي تكنولوژي هاي نوين ارتباطي - كه ابزار دست همه مديران كشورهاست - برخوردارند؟ آيا كشورهاي كم توسعه يافته و يا در حال توسعه هم به يكسان از اين ابزارها در جهت توسعه و پيشرفت و بالابردن ميزان تجارت و حضور دربازارهاي جهاني استفاده مي كنند؟ متاسفانه پاسخ به اين پرسش و پرسشهاي مشابه آن منفي است و اين مسئله در اكثر نشستهاي بين المللي كشورهاي در حال توسعه حائزاهميت است .
اخيرا در سمپوزيوم يونسكو در ويندهوك "ناميبيا" به اين نابرابري اشاره شد وشركت كنندگان اين امر را بسيار نگران كننده خواندند.
كوچيرو ماتسورا دبيركل ژاپني يونسكو در اين نشست به شكاف ديجيتالي ميان كشورهاي دارا و ندار هشدار داد و افزود اين شكاف در جبهه تكنولوژي اطلاعاتي ميان كشورهاي ثروتمند و فقير در حال افزايش است .
و در گزارشي كه يك سازمان غيردولتي موسوم به >خانه آزادي < به اين نشست ارائه شده به روشني به اين شكاف اشاره گرديده است .
اين گزارش در حقيقت بررسي ميزان دسترسي 131 كشور جهان به اينترنت در سال 2000 است كه آگاهي از آن براي كارشناسان مديريت و ارتباطات بسيار سودمند است .
در اين گزارش آمده است كه در آفريقا 11/3 ميليون نفر در آمريكا،154 ميليون ، دراروپا 14/113 ميليون ، در آسيا 105 ميليون و در آمريكاي لاتين 45/16 ميليون نفر كاربراينترنت هستند.
در اين جلسه همچنين مطرح شد كه اينترنت هنوز در قاره آفريقا در مقايسه با ديگرقسمتهاي جهان راه باز نكرده است . برخي از كارشناسان علت آن را ميزان بالا رابي سوادي در اين قاره مي دانند و معتقدند كه ابتدا اولويت را بايد به آموزش خواندن ونوشتن مردم داد چرا كه نرخ بي سوادي در اين قاره بسيار بالاست .
يك كارشناس هم در اين جلسه پيشنهاد كرده كه سازمانهاي بين المللي از طريق تامين تجهيزات فني و آموزشي راه را براي كم كردن فاصله ديجيتالي هموار سازند. اماتحليلگران براين باورند كه تا سال 2005 وضعيت كشورهاي حوزه اقيانوس آسيا واقيانوس آرام از نظر كاربران اينترنت بهتر از ايالات متحد خواهد شد.
به اعتقاد تحليلگران ، اين تحول هم از نظر طبيعت خود اينترنت و هم از نظر تاثير آن بر كشورهاي اين حوزه و ساير كشورها حائز اهميت است . اين گزارش از سوي يك شركت بين المللي كه در حوزه اينترنت فعاليت دارد، تهيه شده است .
براساس گزارش اين شركت ، تعداد كاربران اينترنت در اين حوزه منهاي ژاپن ، از 64ميليون نفر در پايان سال 2000 به 240 ميليون نفر در سال 2005 خواهد رسيد. كاربران سه كشور يعني چين ، كره جنوبي و هند تقريبا سه چهارم آن رقم خواهد بود.
گفته مي شود كه افزايش شبكه ها در آسيا پيامدهايي هم روي اينترنت و سايرمحيطهاي بين المللي خواهد داشت . براي نمونه ، اكثر كاربران آسيا از طريق تكنولوژي تلفن موبايل به شبكه متوسل مي شوند و هر روز اين تعداد افزايش مي يابد و نتيجه آن بدون ترديد كاهش هزينه دسترسي به اينترنت در آسيا و در كشورهاي ديگر نظير آمريكاخواهد بود.

گزارش تحقيقي درباره تجارت الكترونيك 
براساس تازه ترين گزارش تحقيقي ، بيشترين ميزان تجارت الكترونيك متعلق به آمريكا، كانادا و تعدادي از كشورهاي شمال اروپاست .
در اين گزارش47 كشور جهان ازنظر استفاده از تجارت الكترونيك موردبررسي قرارگرفته اند. براساس اين گزارش ، آمريكا، فنلاند، ايسلند، كانادا و هلند در صدر فهرست اين كشورها هستند. سوئد، استراليا، دانمارك ، ايرلند و نيوزيلند بعداز كشورهاي فوق قرارگرفته اند. در اين تحقيق متغيرهايي نظير سطح استاندارد زندگي ، تمايل به پذيرش سرمايه گذاري خارجي ، تعداد كامپيوتر و اتصال به اينترنت در اين كشورها موردتوجه قرارگرفته است .
در اين تحقيق كشورهاي جنوب اروپا نظير اسپانيا، پرتغال و يونان ، نمره خوبي نگرفته اند. دلايل آن آب وهوا، فقر و فقدان سرمايه گذاري مشترك ذكر شده است .
كشورهاي آمريكاي لاتين هم وضعيت چندان درخشاني ازنظر تجارت الكترونيك ندارند. دلايلي نظير فقر و فقدان زيرساختهاي لازم ، عامل اصلي ميزان كم تجارت الكترونيك ذكر شده است . در گزارش آمده كه كشورهايي نظير آرژانتين ، ونزوئلا و كلمبيادشواريهاي فراوان اقتصادي دارند كه قبل از توجه به تجارت الكترونيك مي بايد اين مشكلات را حل وفصل كنند.
در آسيا هم كره جنوبي و مالزي از بقيه كشورها جلوتر هستند و استراليا و نيوزيلند هم ازنظر داشتن افراد تحصيلكرده ، نرخ بالاي باسوادي و داشتن شهروندان شبكه " NETIZENS" آينده اي روشني درپيش دارند.