مترجم : آنيتا شهبازيان

بسياري از شركتها دريافته اند كه تنها افزودن رضايت مشتري يا بالابردن كيفيت محصول نيست . آنها بايد به طور قطع بدانند كه فعاليتهاي اداري وسازماني تا چه اندازه بر سودآوري كل شركت تاثير مي گذارد. البته براي اين كار يك نوع مدل سودآوري لازم است كه در آن بتوان ميان فعاليتهاي خاص وسود به دست آمده در سازمان ارتباط برقرار كرد. هرچند اين موضوع تازگي ندارد، اما مدل سازي سودآوري امروزه تنها به بخشهاي شخصي و ياعملكردهاي شركت محدود شده است . باآنكه شركتها اكنون مدلهاي جامع تر و داراي تعامل بيشتري ارائه مي دهند، اما اغلب اين تلاشها در جهت الگوسازي به صورت پراكنده ، گران قيمت و وقت گير بوده است .

اگر شركتها داراي ساختار و رويه هاي روشن تري براي برقراري اين روابط بودند شايد شركتهاي بيشتري مبادرت به ارائه و استفاده از اين مدلهامي كردند.

فرايند رسيدن به مدل نهايي بسيار باارزش است زيرا مديران بينش فوق العاده اي نسبت به چگونگي وابستگي ميان پارامترهاي مختلف سازمان خودپيدا مي كنند. اين مدل همچنين توجه عمومي مديريت را به متغيرهاي موثر در رسيدن به موفقيت معطوف مي كند. از آن مهم تر، اين مدل كمك مي كند تابا پيگيريهاي درست و گزينشهاي صحيح بااستفاده از مشتري ، فروش كالا و فعاليتهاي سازمان بتوانيم تفكري منظم در مورد محركهاي سود داشته باشيم .يكي از مهمترين كارهايي كه يك مديرعامل براي بهبود تصميم گيري مديريت براي اخذ يك استراتژي و اجراي آن مي تواند انجام دهد، متمركزكردن تيم مديريت برروي يك فرايند فكري مشترك است .